بدون عنوان

سلام عزيزم الان حدودا 12 هفته داري و اين مدت من خيلي اذيت شدم بعضي روزها واقعا خسته ميشم و از اينكه ديگران بخاطر من دارن اذيت ميشن خيلي ناراحتم .حال و روزم تعادلي نداره و هر ساعتش يه جوره،فقط موقعي رو تحمل ميكنم كه سر كارهستم و بعد از اون ديگه نميتونم تحمل كنم و خسته ميشم انگار توانم ديگه تموم ميشه . الان سه ماهه از خونه بيرون نرفتم و خيلي عصبي هستم و همه اينها رو بخاطر وجود مهربون تو تحمل ميكنم فقط منتظرم اين روزهاي سخت تموم بشه و تو رو ببينم اونوقته كه همه سختي ها رو ميتونم فراموش كنم.فقط وجود تو بهم آرامش ميده و با فكر كردن به تو تموم غمهام رو فراموش ميكنم.خيلي دوستت دارم عزيزم.